Besloten, commanditaire en naamloze vennootschappen, corporaties, maatschappen, stichtingen en verenigingen zijn niet gebonden aan de Archiefwet. Wel hebben ze allemaal te maken met de in het Burgerlijk Wetboek, de Algemene Wet Rijksbelastingen en andere wetten opgenomen bewaarverplichtingen. Ook bestaat binnen elk van die organisaties een zekere informatiebehoefte waar het gaat om het handhaven van hun rechtspositie en het kennen en kunnen verantwoorden van het eigen handelen. En dus hebben ze archieven. Kortweg aangeduid als bedrijfsarchieven.

Waar archivistiek bij de overheid een eeuwenlange traditie kent is bedrijfsarchivistiek een relatief jong vak. Het ontbreken van uniforme wet- en regelgeving heeft er toe geleid dat geen twee archieven op dezelfde wijze zijn gestructureerd of georganiseerd. Met als gevolg dat bedrijfsarchief een uitermate pluriform begrip is. Deelarchieven, zoals van secretariaten, afdelingen, projectgroepen en commissies, maken dat beeld nog meer gevarieerd.

Toch hebben al die verschillende archieven te maken met dezelfde problematiek: hoe kun je nuttige, organisatie-eigen informatie effectief en effici�nt beschikbaar houden? Ofwel, hoe kun je documenten (zowel in papieren als digitale vorm) tegen aanvaardbare kosten toch snel terugvindbaar opbergen? De technologische ontwikkelingen van de laatste jaren maken het niet eenvoudig de juiste archiefvorm te vinden.

Kennis en kunde aandragen om verantwoord te kunnen kiezen voor het juiste systeem en het aldus tot stand brengen van een bedrijfsmatige methodiek voor het beheren van de organisatie-eigen informatie is het wezenlijke doel van de NVBA. Niet voor niets heeft de NVBA als alias Nederlandse Vereniging voor Bedrijfsmatig Archiveren.